// TOXICOLOGÍA

Picadura de Escorpión

Picadura de escorpión: principal accidente por animal ponzoñoso en Brasil (Tityus serrulatus/bahiensis). Dolor intenso inmediato + sudoración local. Niños < 7 años y ancianos tienen riesgo de forma grave (edema agudo pulmonar, choque cardiogénico, arritmia — 12-24h post-picadura). Suero antiescorpiónico en moderado/grave, idealmente primeras 3h.

Antídoto — Suero Antiescorpiónico (SAE) o Antiaracnídico (SAA) — Instituto Butantan

LEVE: sintomático (suero no indicado rutinariamente). MODERADO: 2-3 ampollas IV. GRAVE: 4-6 ampollas IV. Diluir en SF 0,9% 100 mL en 20-30 min. Premedicar: prometazina + hidrocortisona.

Clasificación de gravedad

  • LEVE: dolor local intenso, parestesia, eritema, sudoración local. Sin signos sistémicos
  • MODERADO: dolor local + vómitos (1-2), sudoración discreta, agitación, taquicardia leve
  • GRAVE: vómitos incontrolables, sialorrea, sudoración profusa, arritmias, insuficiencia cardíaca, EAP, choque cardiogénico
  • Niños <7 años: evolución grave más frecuente — hospitalizar SIEMPRE

Tratamiento

  • ABC — vía aérea protegida si deterioro de conciencia o EAP
  • Analgesia LOCAL: lidocaína 2% sin vasoconstrictor 1-4 mL SC en el sitio de picadura
  • NO usar torniquete, incisión, succión, hielo o calor en la picadura
  • Suero antiescorpiónico según gravedad
  • EAP cardiogénico: oxígeno, VNI o IOT, dobutamina si choque con función miocárdica reducida

Fuente científica

  • Ministerio da Saúde/Funasa. Manual de Diagnóstico e Tratamento de Acidentes por Animais Peçonhentos. 2ª ed. Brasília; 2019.